Presence

Толькі збольшага аднавіўшыся на працягу паўгода, Плант далучыўся да астатніх удзельнікаў групы ў працы над новым альбомам. У галівудскай студыі SIR вакаліст змушаны быў запісвацца, не выходзячы з інваліднага крэсла, а Пейдж (як пазней распавядаў у інтэрв'ю часопісу Guitar World) працаваў па 18-20 гадзін у суткі. Запіс альбома атрымалася завяршыць у Мюнхене, на працягу трох тыдняў: паспех тлумачыўся тым, што трэба было паспець да прыбыцця сюды Rolling Stones, якія знялі гэтую студыю для працы над альбомам Black and Blue.

Presense выйшаў 5 красавіка 1976 і ўзначаліў хіт-парады шматлікіх краін міру. Крытыка, у цэлым якая сустрэла альбом стрымана, адзначыла як выбітную 10-хвілінную кампазіцыю «Achiless Last Stand» - чарговы мараканскі «успамін» Пэйджа, у якім і Плант прадэманстраваў адзіны з сваіх лепшых вакальных выступаў. Не атрымаў прызнанні і фільм «The Song Remains the Same» (працу над якім пачаў Джо Массот і завяршыў Піцер Кліфтан).

Прыкладна да гэтага часу ставіцца і канфлікт Джымі Пэйджа (да таго часу ўжо сур'езна ужываючага гераін) з культавым рэжысёрам (і такім жа гарачым, як ён сам, паслядоўнікам Алістера Кроулі Кеннетом Энгерам. Апошні замовіў гітарысту Led Zeppelin саўндтрэк да свайго чарговага фільма «Lucifer Rising», але атрымаў, па яго словам, толькі 23 хвіліны чыстай музыкі.

Увесну 1977 Led Zeppelin вышлі ў чарговае мега-турнэ па Паўночнай Амерыцы. 3 чэрвеня, пасля таго, як канцэрт на Tampa Stadium быў перапынены з-за наймоцнага ўрагану, пачаліся масавыя беспарадкі, якія прывялі да шматлікіх траўмаў і арыштаў. З іншага боку, канцэрт групы на Pontiac Silverdome 30 красавіка 1977 ўвайшоў у Кнігу рэкордаў Гіннесса, пабіўшы тагачасны рэкорд наведвальнасці: 76,229 гледачоў. У перапынку паміж канцэртамі Пейдж прыляцеў у Лондан, каб (разам з Плантом і Джонсам) атрымаць прэмію Ivor Novello («За выбітны уклад у развіццё музыкі»).

Турнэ было азмрочана інцыдэнтам у Окленде, дзе 23 ліпеня 1977 Грант, Бонэм, Коўл і каардынатар сек'юрыці Джон Біндон былі арыштаваныя за збіванне службоўца (з каманды прамоўтэра Біла Грээма), які (калі верыць версіі барабаншчыка групы) грубіянска абыйшоўся з сынам Гранта, Уоррэнам. 16 лютага 1978 суд вынес усім траім умоўныя тэрміны і прызначыў штрафы на агульную суму ў два мільёна даляраў.

Гастролі (з аднаго боку, фінансава паспяховыя, з іншай — вельмі праблемныя) прыйшлося перапыніць пасля таго, як шасцігадовы Карак, сын Роберта Планта, раптам памірае. Плант запаў у цяжкую дэпрэсію і больш года правёў у «сельскім зняволенні». Стан яго стаў паляпшацца толькі пасля з'яўлення нованароджанага сына (Логан Рамэра нарадзіўся 21 студзеня 1979 ). Каб набраць форму, вакаліст групы правёў кароткае сольнае турнэ па невялікіх клубах Брытаніі, падчас якога выконваў блюзавыя стандарты. Тым часам, у аварыю патрапіў і Бонэм.