ГАЛОЎНАЯ
ГІСТОРЫЯ ГУРТА :
Пачатак
Led Zeppelin I
Led Zeppelin II
Led Zeppelin III
Led Zeppelin IV
Houses of the Holy
Physical Graffiti
Presence
In Through the Out Door
1980 г.
1981—2006 гг.
2007 -2008 гг.: уз'яднанне
ДЫСКАГРАФІЯ
УДЗЕЛЬНІКІ ГУРТА:
Джымі Пэйдж
Роберт Плант
Джон Бонэм
Джон Пол Джонс
ФОТАГАЛЕРЭЯ

Houses of the Holy

Па завяршэнні паўднёваазіяцкага і аўстралійскага турнэ ў красавіку 1972 група прыступіла да працы над пятым альбомам, абраўшы ў якасці студыйнай базы маёнтак Старгроўв, якое належыла Міку Джаггеру. Агульны легкадумны настрой музыкаў адмовіўся і на ўтрыманні пласцінкі, некаторыя рэчы якой («D’yer Mak’er», «The Crunge») насілі амаль парадыйны характар. Як і ў папярэднім выпадку, завяршыўшы працу над музыкай улетку, дужанне з кіраўніцтвам лэйбла за права аформіць вокладку па сваім гусце група працягвала каля дзевяці месяцаў. Аднайменны трэк Houses of the Holy, запісаны разам з іншымі песнямі пласцінкі на тых жа студыйных сесіях, у альбом уключаны не быў і з'явіўся пазней, у Physical Graffiti, выйшаў у сакавіку 1973. Вокладка пласцінкі, створаная арт-калектывам Hipgnosis (вядомым па супрацоўніцтве з Pink Floyd), на якой аголеныя дзеці прабіраюцца да нябачнага ідала на вяршыню базальтавага Маста Гіганта (Giant’s Causeway, у ірландскім графстве Антрім), выклікала прадказальны скандал: з-за яе альбом быў забаронены ў амерыканскіх штатах, прыналежных да «біблейскага поясу», а таксама ў Іспаніі.

Эксперыменты па змешванні стыляў тут былі працягнутыя: да базавых элементаў (хард, хэві, блюз, фолк) дадаліся рэггі і фанк. Паміж тым, тэксты Over the Hills and Far Away і асабліва No Quarter (якая вылучалася на агульным пастаральна-улагоджаным фоне альбома ізноў даў прэсе падставу загаварыць аб «цёмнаму боку Led Zeppelin». З'явіліся нават здагадкі аб тым, што ў другім выпадку гаворка ішла аб «працоўнай ночы» атрада гестапа, хоць згадванне Тора паказвае на ўсе тыя жа скандынаўска-міфалагічныя карані.

Крытыкі сустрэлі альбом скептычна, што не перашкодзіла яму ўзначаліць брытанскі і амерыканскі хіт-парады. Ужо ў самім пачатку амерыканскага турнэ Led Zeppelin усталявалі абсалютны сусветны рэкорд па касавых зборах (раней належыў The Beatles), у Атланце, Джорджыя, атрымаўшы 250 тысяч даляраў за адзін канцэрт. Ліпеньскія выступы ў Мэдісон Сквер Гарден леглі ў аснову фільма «The Song Remains the Same», выпушчанага тры гады праз. Трыўмф у Нью-Ёрку быў азмрочаны : з сейфа групы былі выкрадзеныя 200 тысяч даляраў, якія так і не былі знойдзеныя. Падазронкі ўпалі на Рычарда Коўла, які апошнім трымаў грошы ў руках, але абвінавачванні засталіся недаказанымі.

Завяршыўшы турнэ, Led Zeppelin увесь 1974 год адпачывалі ад музыкі, збольшага прысвяціўшы гэты час уладкаванню лэйбла Swan Song Records (названага так па нявыдадзенай інструментальнай кампазіцыі Джымі Пэйджа), на якім пасля выходзілі ўсё яе пласцінкі, а таксама альбомы Дэйва Эдмундса, Мэггі Бэлаў, Detective, Midnight Flyer, Bad Company, The Pretty Things.