1981—2006

Пасля распаду групы ўсё яе ўдзельнікі заняліся сольнай дзейнасцю. Джон Пол Джонс вярнуўся да прадзюсарскай дзейнасці (свой першы сольны альбом Zooma ён выпусціў толькі ў 1999 ). Джымі Пэйдж запісаў саўндтрэк да «Death Wish II», пасля чаго сабраў калекцыю раней адпрэчаных студыйных трэкаў і ў 1982 годзе выпусціў яе пад назовам Coda. Сюды былі ўключаныя два трэка, запісаных на канцэрце групы ў Роял Алберт-холе (1970), па адным — з сесій Led Zeppelin III і Houses of the Holy, тры — якія не ўвайшлі ў альбом In Through the Out Door, а таксама інструментальная п'еса «Bonzo’s Montreux», дзе да барабаннага сола Бонэма Пэйдж дадаў электронныя эфекты.

У тым жа годзе ў Роберта Планта выйшаў першы сольны альбом Pictures at Eleven. У 1984 Пейдж і Плант сустрэліся ізноў: у складзе амаль спантана створанай групы Honeydrippers, стварыўшай адзін міні-альбом. Пасля гэтага Пейдж (разам з Полам Роджерсам з Free, Bad Company) і Крысам Слэйдам (экс-Uriah Heep) утварыў The Firm, супергруппу, якая выпусціла два альбома (The Firm, 1985 і Mean Business, 1986).

У 1985 Пейдж, Плант і Джонс уз'ядналіся для выступу на фэсце Live Aid (у Філадэльфіі, на стадыёне JFK). Для выканання партыі ўдарных былі запрошаныя Тоні Томпсан і Філ Коллінз. Былыя ўдзельнікі Led Zeppelin былі незадаволеныя сваім выступам, якое па іх просьбе было выключана з выпушчанага ў 2004 DVD з матэрыяламі фэсту.

Група зноў сабралася на 40-летнім юбілеі Atlantic Records (1988). Месца за ўдарнымі ў гэтым канцэрце заняў Джэйсан Бонэм.

За выступам Пейджа і Планта ў праграме MTV Unplugged (і вынахадам альбома «No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded») рушыла ўслед сусветнае турнэ з басістым Чарлі Джонсам (з групы Роберта Планта) і аркестрам, складзеным у асноўным з арабскіх інструменталістов. Рознагалоссі з Джонам Полам Джонсам дасягнулі апагею, калі на пытанне аб тым, дзе знаходзіцца апошні, Плант адказаў: «Паркуе аўтамабіль». (На цырымоніі прысвячэння ў «Зала Славы Рок-н-ролла» (12 студзеня 1995 гады) Джон Пол Джонс іранічна заўважыў: «Дзякуй, што ўспомнілі мой тэлефонны нумар», і ўсё звярнулі ўвагу на то, якімі поглядамі Пейдж і Плант надарылі сваяго басіста.)

Дуэт лідэраў працягнуў паспяховае супрацоўніцтва 1998 годзе, выпусціўшы альбом Walking Into Clarksdale (трэк з якога «Most High» атрымаў «Грэмі» як «Best rock song»). У падтрымку новага матэрыялу было арганізавана сусветнае турнэ «Walking Into Everywhere». У 1990 годзе выйшаў (і стаў мегахітом) бокс-сэт з чатырох CD, падрыхтаваны Пейджем, якія правялі поўны рэмайстарынг старых запісаў. Тры гады праз за ім рушыў услед The Complete Studio Recordings — десяцітомны бокс-сэт.

У кастрычніку 2002 года брытанская прэса паведаміла аб тым, што Роберт Плант і Джон Пол Джонс нарэшце-то дашлі да прымірэння, пакінуўшы ззаду сварку, якая доўгія гады мяшала Led Zeppelin уз'яднацца.